Poemas Meus
35 12 de Maio
Não queria ver o futuro
pois o futuro dói
Entre o claro e o escuro
quebra é o que destrói
meu coração
pulsa pelo choro
Meus olhos lacrimejam por socorro
Não é o futuro que quero
viver?
Sofrer?!
Queria rir, sempre rir
E o caminho que está por vir
é o único solitário
E a solitária otária
sou eu
(palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras palavras)
Fale com o autor